LL Cool J

LL Cool J (2017)
Imię i nazwisko	James Todd Smith III
Pseudonim	LL Cool J, Luscious Lips Cool J, Ladies Love Cool J, Uncle L
Data i miejsce urodzenia	14 stycznia 1968 Nowy Jork
Gatunki	hip-hop
Zawód	raper, aktor, prezenter
Aktywność	od 1983
Wydawnictwo	Def Jam Recordings, Violator, Columbia Records, S-BRO, 429 Records
Powiązania	DMX, Canibus, Method Man, Redman, 50 Cent, G-Unit, Mobb Deep, Jennifer Lopez, Boyz II Men, Tamia Amerie, Kool Moe Dee, Total, Michael Jackson, Snoop Dogg, Eddie Van Halen Earth, Wind & Fire
Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa

LL Cool J, właśc. James Todd Smith III (ur. 14 stycznia 1968 w Nowym Jorku^[1]) – amerykański artysta hip-hopowy i aktor, prezenter. Znany z przebojów: „I Can't Live Without My Radio”, „I'm Bad”, „The Boomin' System”, „Rock The Bells”, „Mama Said Knock You Out”, „Doin' It”, „I Need Love”, „Around the Way Girl” czy „Hey Lover”. Laureat nagród Grammy, MTV Video Music Awards czy NAACP Image Awards.

Pseudonim LL Cool J jest skrótem od słów Ladies Love Cool James (pol. „Panie kochają super Jamesa”)^[2].

Urodził się 14 stycznia 1968 w Nowym Jorku jako syn Ondrei Griffith i Jamesa Louisa Smitha^[3]. Dorastał w Queens. W programie Finding Your Roots powiedział, że jego matka została adoptowana przez Eugene Griffith i Ellen Hightower. Gospodarz programu CeCe Moore po wnikliwych badaniach DNA określił Ethel Mae Jolly i Nathaniela Christy’ego Lewis jako biologicznych dziadków Smitha, badania poza tym wykazały, że prawujem Jamesa był bokser John Henry Lewis, mistrz świata wagi lekkiej w latach 1935–1939.

Dzieciństwo rapera było ciężkie, w wieku czterech lat był świadkiem postrzelenia matki i dziadka przez ojca. Matka podczas rehabilitacji w szpitalu poznała terapeutę, z którym się później związała, ale mężczyzna przez lata tyranizował pasierba, znęcał się nad nim psychicznie i fizycznie. Todd w celu uniknięcia skutków znęcania się nad nim, zainteresował się muzyką hip-hopową, którą polubił w dzieciństwie za sprawą zespołu Treacherous Three. Zaczął pisać pierwsze teksty, a przy tworzeniu pierwszych utworów korzystał z didżejskiego sprzętu (fonografa, wzmacniacza i miksera audio), który dostał od dziadka^[4].

W marcu 1984 poznał Ricka Rubina, późniejszego współzałożyciela wytwórni Def Jam Recordings, którego uwagę zwrócił za sprawą demo^[5]. Wspólnie stworzyli i nagrali singel „I Need a Beat”, który przesłali promotorowi Russellowi Simmonsowi, a ten wkrótce zaoferował mu podpisanie kontraktu płytowego.

W 1985 nagrał swój pierwszy album pt. Radio dla Def Jam Recordings. W tym czasie rozpoczął także karierę filmową. Po raz pierwszy pojawił się na planie Krush Groove, opowieści o wytwórni rapowej. Osiągnięcia w świecie muzyki i filmu przestały zaspokajać amerykańskiego rapera, który podjął się zaprojektowania kolekcji odzieży firmowanych własnym nazwiskiem.

W latach 1996–1997 współpracował z artystami, takimi jak: Method Man, B-Real, Busta Rhymes i Coolio, z którymi nagrali kawałek „Hit 'em high” na ścieżkę dźwiękową do filmu Kosmiczny mecz (Space Jam, 1996).

Pod koniec października 2007 wziął udział w telewizyjnej gali Hip Hop Honors 2007.

Od 1995 jest mężem Simone Johnson, z którą ma trzy córki i syna.

 Osobny artykuł: Dyskografia LL Cool J-a.

• Radio (1985)
• Bigger and Deffer (1987)
• Walking with a Panther (1989)
• Mama Said Knock You Out (1990)
• 14 Shots to the Dome (1993)
• Mr. Smith (1995)
• Phenomenon (1997)
• G.O.A.T. (2000)
• 10 (2002)
• The DEFinition (2004)
• Todd Smith (2006)
• Exit 13 (2008)
• Authentic (2013)
• The Force (2024)

Grammy Awards

MTV Video Music Awards

NAACP Image Awards

Soul Train Music Awards

• Oficjalna strona. (ang.).
• LL Cool J w bazie Filmweb
• LL Cool J w bazie IMDb (ang.)