Louis Kentner

Louis Kentner
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

19 lipca 1905
Karwina

Data i miejsce śmierci

21 września 1987
Londyn

Instrumenty

fortepian

Gatunki

muzyka poważna

Odznaczenia
Komandor Orderu Imperium Brytyjskiego od 1936 (cywilny)

Louis Kentner (ur. 19 lipca 1905 w Karwinie, zm. 21 września 1987 w Londynie) – węgiersko-brytyjski pianista, laureat V nagrody na II Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym im. Fryderyka Chopina.

Życiorys

Na fortepianie zaczął grać w wieku pięciu lat. W 1922 ukończył studia na Akademii Muzycznej w Budapeszcie[1]. W 1932 reprezentował Węgry na II Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym im. Fryderyka Chopina, gdzie zajął V miejsce[2]. Rok później zdobył II nagrodę na Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym im. Ferenca Liszta w Budapeszcie, a w 1935 wyemigrował z Węgier do Wielkiej Brytanii[1].

W trakcie trwającej kilkadziesiąt lat kariery występował w wielu krajach. Przed II wojną światową koncertował głównie w Europie. Po wojnie grał m.in. w Indiach (1954), Stanach Zjednoczonych (1956)[3] i podczas Międzynarodowego Festiwalu Chopinowskiego w Dusznikach-Zdroju (1977)[4].

Był jurorem wielu konkursów pianistycznych, w tym trzech Konkursów Chopinowskich (1955[5], 1975[6], 1980[7]), a także konkursów w Budapeszcie, Leeds, Bolzano i Montrealu[8]. Podczas X Konkursu Chopinowskiego opuścił demonstracyjnie jury po ogłoszeniu wyników pierwszego etapu, kontestując wyłonioną grupę pianistów. Skandal ten został przyćmiony kolejnym, gdy po trzecim etapie jury opuściła Martha Argerich[9].

W 1978 został Komandorem Orderu Imperium Brytyjskiego (CBE)[3].

Był dwukrotnie żonaty. Jego pierwszą żoną była węgierska pianistka Ilona Kabos, z którą rozwiódł się w 1945. Jego drugą żoną była Griselda Gould[10].

Repertuar i dyskografia

Dysponował bogatym repertuarem, w którym znajdowały się utwory m.in. Fryderyka Chopina, Wolfganga Amadeusa Mozarta, Johannesa Brahmsa, Ferenca Liszta i Béli Bartóka. Przez wiele lat współpracował artystycznie z Yehudim Menuhinem[3]. Nagrał wiele płyt dla różnych wytwórni muzycznych[11].

Przypisy

  1. a b Dybowski 2005 ↓, s. 66.
  2. Wysocki 1987 ↓, s. 26.
  3. a b c Erik Eriksson: Louis Kentner – Biography. allmusic.com. [dostęp 2016-04-02]. (ang.).
  4. Dybowski 2005 ↓, s. 67.
  5. Wysocki 1987 ↓, s. 63.
  6. Wysocki 1987 ↓, s. 133.
  7. Wysocki 1987 ↓, s. 185.
  8. Dybowski 2005 ↓, s. 69.
  9. Wysocki 1987 ↓, s. 193.
  10. Jonathan Summers: Louis Kentner. [w:] A–Z of Pianists [on-line]. naxos.com. [dostęp 2016-04-02]. (ang.).
  11. Louis Kentner – Discography. allmusic.com. [dostęp 2016-04-02]. (ang.).

Bibliografia

  • Stanisław Dybowski: Laureaci Konkursów Chopinowskich w Warszawie. Warszawa: Selene, 2005, s. 66–69. ISBN 83-910515-1-X.
  • Stefan Wysocki: Wokół Konkursów Chopinowskich. Warszawa: Wydawnictwa Radia i Telewizji, 1987. ISBN 83-212-0443-0.

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.