Modole

Modole
Populacja

3 tys.

Miejsce zamieszkania

Indonezja (wyspa Halmahera, Moluki Północne)

Język

modole, malajski Moluków Północnych

Religia

chrześcijaństwo (protestantyzm), wierzenia tradycyjne

Grupa

ludy północnohalmaherskie, Molukańczycy, Indonezyjczycy

Pokrewne

Tobelo

Modole, także: Madole[1], Tobelo-Modole[2][3] – indonezyjska grupa etniczna z wyspy Halmahera w prowincji Moluki Północne, zamieszkująca region Kao (Kau)[4], jedna z kilku lokalnych grup ludności (obok Pagu, Tobelo Boeng i Toliliko wraz z Kao Islam)[5]. Wielka Encyklopedia Rosyjska podaje, że ich populacja wynosi 3 tys. osób[6]. Obszar grupy etnicznej Modole znajduje się w obrębie kecamatanu Kao Barat[7]. Poza Kao zamieszkują inne zakątki Halmahery[8]. Należą do grupy ludów północnohalmaherskich (niebędących ludnością austronezyjską)[6][9].

Posługują się własnym językiem modole[10][11]. W niektórych wsiach stwierdzono zanik jego użycia (miejscowy malajski wypiera rodzime języki regionu)[12]. Są spokrewnieni z ludem Tobelo. Bywają podciągani pod pojęcie Togutil, ale sami nie identyfikują się z tą nazwą[2].

W odróżnieniu od innych społeczności Halmahery jeszcze pod koniec XX w. pewne grupy Modole utrzymywały tradycyjny styl życia, opierając się wpływom zewnętrznym[13]. Według danych z tego okresu Modole żyją w wioskach składających się z 10–20 domów, w których mieszkają po 3–4 osoby. Odnotowano praktykę kazirodztwa w obrębie poszczególnych wsi. Osoby spoza najbliższych kręgów są uznawane za obce, podobnie jak członkowie innych grup etnicznych[14].

Ludność Modole zamieszkująca rejon zatoki Buli(inne języki) i miejscowości Maba uchodzi za nieprzyjaźnie nastawioną do obcych. Z kolei grupa Modole z rejonu rzeki Tayawi (Kali Tayawi) utrzymuje kontakty z pobliską ludnością i prowadzi handel[14]. Oficjalnie wszyscy mieszkańcy Tayawi są zarejestrowani jako wyznawcy protestantyzmu[15].

Modole uprawiają ryż suchy, słodkie ziemniaki, kukurydzę i maniok; część innych upraw (palma kokosowa, kakao, sago, banany) przeznaczona jest na sprzedaż[16]. Mają rozwiniętą medycynę tradycyjną[17].

Przypisy

  1. ↑ Paul Michael Taylor, The Folk Biology of the Tobelo People: A Study in Folk Classification, Washington: Smithsonian Institution Press, 1990 (Smithsonian Contributions to Anthropology 34), s. 12, DOI: 10.5479/si.00810223.34.1, ISBN 978-0-8357-4325-9, OCLC 490529608 [dostęp 2022-08-26] (ang.).
  2. ↑ a b Teniwut 2016 ↓, s. 86.
  3. ↑ Leith 1998 ↓.
  4. ↑ M. Junus Melalatoa, Ensiklopedi Suku Bangsa di Indonesia Jilid L–Z, Jakarta: Direktorat Jenderal Kebudayaan, Departemen Pendidikan dan Kebudayaan, 1995, s. 584, OCLC 1027453789 [dostęp 2022-08-03] (indonez.).
  5. ↑ Christopher R. Duncan, Violence and Vengeance: Religious Conflict and Its Aftermath in Eastern Indonesia, Ithaca: Cornell University Press, 2013, s. 50, DOI: 10.7591/cornell/9780801451584.001.0001, ISBN 978-0-8014-5158-4, ISBN 978-0-8014-7913-7, ISBN 978-0-8014-6910-7, OCLC 865508920, JSTOR: 10.7591/j.ctt32b65z [dostęp 2023-01-06] (ang.).
  6. ↑ a b Michaił Anatoljewicz Czlenow: Siewierochalmachierskije narody. Bolszaja rossijskaja encykłopiedija. [dostęp 2022-08-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-08-26)]. (ros.).
  7. ↑ Muslim 2014 ↓, s. 57.
  8. ↑ Teniwut 2016 ↓, s. 87.
  9. ↑ Michaił Anatoljewicz Czlenow, Siewierochalmachierskije narody, [w:] Walerij Aleksandrowicz Tiszkow (red.), Narody i rieligii mira: encykłopiedija, Moskwa: Bolszaja rossijskaja encykłopiedija, 1998, s. 474, ISBN 5-85270-155-6, OCLC 40821169 [dostęp 2024-07-14] (ros.).
  10. ↑ Mark Taber (red.), Atlas bahasa tanah Maluku, Ambon: Pusat Pengkajian dan Pengembangan Maluku, Universitas Pattimura / Summer Institute of Linguistics, 1996, s. 9, ISBN 978-979-8132-90-2, OCLC 40713056 [dostęp 2023-11-25] (indonez.).
  11. ↑ Muhamad Hisyam, Dwi Purwoko, Usman, Dalan M. Perangin-angin, Vitalitas bahasa Pagu, Jakarta: Pusat Penelitian Kemasyarakatan dan Kebudayaan, Lembaga Ilmu Pengetahuan Indonesia (PMB-LIPI), 2012, s. 20, ISBN 978-602-221-209-6, OCLC 879572219 [dostęp 2022-08-26] (indonez.).
  12. ↑ Muslim 2014 ↓, s. 56–58.
  13. ↑ Teniwut 2016 ↓, s. 88–89.
  14. ↑ a b Teniwut 2016 ↓, s. 89 (przyp. 5).
  15. ↑ Teniwut 2016 ↓, s. 90–91 (przyp. 7).
  16. ↑ Leith 1998 ↓, s. 119.
  17. ↑ Teniwut 2016 ↓, s. 93–94.

Bibliografia

Ludy północnohalmaherskie

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.