Perazyna
| |||||||||||||
| |||||||||||||
| Ogólne informacje | |||||||||||||
| Wzór Hilla |
C20H25N3S | ||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Masa molowa |
339,50 g/mol | ||||||||||||
| Identyfikacja | |||||||||||||
| Numer CAS | |||||||||||||
| PubChem | |||||||||||||
| DrugBank | |||||||||||||
| |||||||||||||
| |||||||||||||
| |||||||||||||
| Podobne związki | |||||||||||||
| Podobne związki |
flufenazyna, perfenazyna, prochlorperazyna, trifluoperazyna, tioproperazyna | ||||||||||||
| Klasyfikacja medyczna | |||||||||||||
| ATC | |||||||||||||
Perazyna – organiczny związek chemiczny, pochodna fenotiazyny zawierająca łańcuch boczny z pierścieniem piperazyny.
Stosowana jest jako lek przeciwpsychotyczny (neuroleptyk), najczęściej w leczeniu schizofrenii i innych psychoz, a także manii i stanów pobudzenia[1]. Przy dobrej tolerancji u chorego może być podawana długotrwale, bez zbytniego ryzyka działań niepożądanych (akatyzji, dyskinezy).
Ma bardziej zrównoważony profil terapeutyczny od chlorpromazyny; jest zaliczana do leków o umiarkowanej sile działania. W znacznym stopniu wyparła chloropromazynę z uwagi na mniejszy efekt sedatywny i znacznie mniejsze działania uboczne (w tym niepożądane działanie antycholinergiczne). W porównaniu do innych neuroleptyków wykazuje jednak stosunkowo słabe działanie przeciwpsychotyczne[1].
Jest antagonistą receptorów dopaminowych D1 i D2. Działa też antagonistycznie na receptory adrenergiczne α1, receptory muskarynowe, receptory histaminowe i receptory serotoninowe.
Preparaty
Do 2010 roku perazyna została zarejestrowana w Niemczech, Polsce, Holandii i krajach byłej Jugosławii[2][3].
Preparaty dopuszczone do obrotu w Polsce (stan na czerwiec 2025)[potrzebna aktualizacja?][4]:
- Perazin
- Pernazinum
W Niemczech perazyna występowała pod nazwą handlową Taxilan[5].
Przypisy
- ↑ a b Marcin Siwek, Krzysztof Wojtasik-Bakalarz, Leki przeciwpsychotyczne, [w:] Psychofarmakologia kliniczna, Janusz Rybakowski (red.), Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2022, s. 171, ISBN 978-83-01-22488-2.
- ↑ A. Kiejna, Perazyna w leczeniu zaburzeń psychotycznych – przegląd badań, „Psychiatria Polska”, 44 (3), 2010, s. 427–434, PMID: 20672521.
- ↑ Stefan Leucht, Benno B.H. Hartung, Perazine for schizophrenia, „Cochrane Database of Systematic Reviews”, 1, 2002, CD002832, DOI: 10.1002/14651858.CD002832, PMID: 11869638 (ang.).
- ↑ Perazinum, [w:] Rejestr Produktów Lecznicznych [online], Ministerstwo Zdrowia [dostęp 2025-06-20], wynik wyszukiwania po nazwie powszechnie stosowanej.
- ↑ Perazine, [w:] Jan Kazimierz Podlewski, Alicja Chwalibogowska-Podlewska, Leki współczesnej terapii, wyd. 9, Warszawa: Państwowy Zakład Wydawnictw Lekarskich, 1990, s. 466, ISBN 83-200-0943-X.
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.