Puli
| Inne nazwy |
Hungarian Puli |
|---|---|
| Kraj patronacki | |
| Kraj pochodzenia |
Węgry[1] |
| Wymiary | |
| Wysokość |
39–45 cm, najlepiej 41–43 cm (pies)[1] |
| Masa | |
| Klasyfikacja | |
| FCI |
Grupa I, Sekcja 1 |
| AKC |
Herding |
| ANKC |
Grupa 5 (Working Dogs) |
| CKC |
Grupa 7 - Herding |
| KC(UK) |
Pastoral |
| NZKC |
Working |
| UKC |
Herding |
| Wzorce rasy | |
Puli – jedna z ras psów, należąca do grupy psów pasterskich i zaganiających, zaklasyfikowana do sekcji psów pasterskich (owczarskich). Nie podlega próbom pracy[1][2][3].
Rys historyczny
Pierwotny pies pasterski pochodzący z Azji[1]. Wykorzystywany jako pies pasterski i stróżujący.
Wrażenie ogólne
Pies średniego wzrostu, żywy, ruchliwy, inteligentny, silnej budowy, suchej lecz dobrze umięśniony. Sylwetka kwadratowa. Poszczególne partie ciała trudno ocenić, ponieważ cały pies jest pokryty obfitym włosem-długim, falistym, ze skłonnością do filcowania. Wskutek narzucenia długiego ogona na lędźwie tułów wykazuje linię wznoszącą się do tyłu. Ten aktywny pies hodowany jest jako pies rodzinny lub pilnujący gospodarstwa.
Szata i umaszczenie
Wzorzec rasy wyróżnia następujące odmiany umaszczenia:
- puli o maści białej, określonej jako perłowobiała bez żółtych nalotów,
- puli o maści czarnej, lub czarnej z nalotem rdzawym bądź szarym,
- oraz puli o maści płowej zwanej fako z wyraźną czarną maską, gdzie dopuszczalne jest niewielkie znaczenie białe na piersi (ok. 3 cm).
Sierść u tej rasy składa się z szorstkiego włosa okrywowego i delikatnego podszerstka. Długie i sznurowate włosy u puli muszą być rozdzielane ręcznie. Czesania grzebieniem i szczotkowania nie stosuje się, a splecione ze sobą włosy muszą być ze względów higienicznych regularnie myte. Szata jest sznurowata, podobnie jak u Komondora.
Przypisy
- ↑ a b c d e f g Puli. Związek Kynologiczny w Polsce. [dostęp 2016-03-03]. (pol.).
- ↑ Alain Fournier: Ilustrowana encyklopedia psów rasowych. Warszawa: Carta Blanca, 2012, s. 69. ISBN 978-83-7705-179-5.
- ↑ Systematyka ras FCI z uwzględnieniem polskiego nazewnictwa ras. Związek Kynologiczny w Polsce. [dostęp 2016-03-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-07-02)]. (pol.).
Bibliografia
- Alain Fournier: Ilustrowana encyklopedia psów rasowych. Warszawa: Carta Blanca, 2012. ISBN 978-83-7705-179-5.
- Eva-Maria Krämer: Rasy psów. Warszawa: MULTICO Oficyna Wydawnicza, 1998, s. 107. ISBN 978-83-7073-122-9.
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.