Ronis
„Ronis” wraz z bliźniaczym „Spidola” w 1927 r. | |
| Klasa | |
|---|---|
| Typ | |
| Historia | |
| Stocznia | |
| Położenie stępki |
1925 |
| Wodowanie |
1 lipca 1926 |
| Nazwa |
„Ronis” |
| Wejście do służby |
1927 |
| Nazwa |
„Ronis” („Ронис”) |
| Wejście do służby |
19 sierpnia 1940 |
| Zatopiony |
samozatopiony 24 czerwca 1941 |
| Los okrętu |
podniesiony i złomowany |
| Dane taktyczno-techniczne | |
| Wyporność • na powierzchni • w zanurzeniu |
|
| Długość |
55 metrów |
| Szerokość |
4,8 m |
| Zanurzenie |
3,6 m |
| Zanurzenie testowe |
50 m |
| Rodzaj kadłuba | |
| Napęd | |
| 2 silniki wysokoprężne o łącznej mocy 1300 KM 2 silniki elektryczne o łącznej mocy 700 KM 2 śruby | |
| Prędkość • na powierzchni • w zanurzeniu |
|
| Zasięg |
powierzchnia: 1600 Mm przy 14 w. |
| Uzbrojenie | |
| 1 działo kal. 75 mm, 2 km 8 torped | |
| Wyrzutnie torpedowe |
6 × 450 mm |
| Załoga |
27 |
Ronis – łotewski okręt podwodny z lat 20. XX wieku, pierwsza z dwóch jednostek typu Ronis. Zwodowany 1 lipca 1926 roku we francuskiej stoczni Ateliers et Chantiers de la Loire w Nantes, został przyjęty do służby w marynarce łotewskiej w 1927 roku. W wyniku aneksji Łotwy przez ZSRR jednostka została w sierpniu 1940 roku włączona do Floty Bałtyckiej bez zmiany nazwy. Po agresji Niemiec na ZSRR okręt został samozatopiony 24 czerwca 1941 roku w Lipawie. Podniesiony przez Niemców, w 1943 roku został złomowany.
Projekt i budowa
Okręty podwodne typu Ronis zostały zamówione przez rząd Łotwy we Francji. Zawarty w październiku 1924 roku kontrakt opiewał na 6,5 mln łatów[1][a]. Głównym konstruktorem jednostek był inż. Jean Simonot[2][3]. Okręty miały tradycyjny dla konstrukcji francuskich układ wyrzutni torped: dwie stałe na dziobie i dwa zewnętrzne podwójne obracalne aparaty torpedowe na pokładzie[2][4].
„Ronis” został zbudowany w stoczni Ateliers et Chantiers de la Loire w Nantes[5][6]. Stępkę okrętu położono w 1925 roku[2][4], a zwodowany został 1 lipca 1926 roku[3][5].
Dane taktyczno-techniczne

„Ronis” był okrętem podwodnym konstrukcji dwukadłubowej o długości całkowitej 55 metrów, szerokości 4,8 metra i zanurzeniu 3,6 metra[2][5]. Wyporność normalna w położeniu nawodnym wynosiła 390 ton, a w zanurzeniu 514 ton[2][7]. Okręt napędzany był na powierzchni przez dwa silniki wysokoprężne Sulzer o łącznej mocy 1300 KM, a pod wodą poruszał się dzięki dwóm silnikom elektrycznym o łącznej mocy 700 KM[2][5]. Dwa wały napędowe poruszające dwoma śrubami zapewniały prędkość 14 węzłów na powierzchni i 9 węzłów w zanurzeniu[2][3]. Zapas paliwa wynosił 19 ton[5][6]. Zasięg wynosił 1600 Mm przy prędkości 14 węzłów w położeniu nawodnym i 85 Mm przy prędkości 4,5 węzła w zanurzeniu[2][6][b]. Dopuszczalna głębokość zanurzenia wynosiła 50 metrów[2][4].
Okręt wyposażony był w sześć wyrzutni torped kalibru 450 mm: dwie stałe dziobowe oraz dwa obracalne podwójne aparaty torpedowe usytuowane przed i za kioskiem, zakryte osłonami, z łącznym zapasem ośmiu torped[2][4]. Uzbrojenie artyleryjskie stanowiło działo przeciwlotnicze kal. 75 mm M1925 L/35 oraz dwa karabiny maszynowe kal. 8 mm[2][3][c].
Załoga okrętu składała się z 27 oficerów, podoficerów i marynarzy[2][5][d].
Służba
„Ronis” wraz z bliźniaczym „Spidola” zostały przyjęte do służby w marynarce łotewskiej w 1927 roku[2][4]. Koniec służby nastąpił w sierpniu 1940 roku w wyniku aneksji Łotwy przez ZSRR[2][4]. Jednostka została 19 sierpnia 1940 roku bez zmiany nazwy włączona do Floty Bałtyckiej, trafiając do stoczni na remont[2][4]. W momencie agresji Niemiec na ZSRR „Ronis” nadal znajdował się w stoczni remontowej w Lipawie[8]. 24 czerwca 1941 roku rozkazem kpt. mar. J. Afanasjewa (dowódcy niszczyciela „Lenin”) okręt został samozatopiony za pomocą ładunków wybuchowych, aby uniknąć zdobycia przez wroga[5][8][e]. Podniesiony przez Niemców, w 1943 roku został złomowany[4].
Uwagi
- ↑ Gardiner i Chesneau 1980 ↓, s. 353 podaje, że okręty zamówiono w 1925 roku.
- ↑ Lipiński 1999 ↓, s. 665 podaje, że zasięg na powierzchni miał wielkość 2000 Mm przy prędkości 10 węzłów.
- ↑ Parkes 1933 ↓, s. 359 podaje, że okręt uzbrojony był w trzy karabiny maszynowe.
- ↑ Parkes 1933 ↓, s. 359 podaje, że liczebność załogi wynosiła 34 osoby.
- ↑ Fontenoy 2007 ↓, s. 185 podaje błędnie, że okręt został samozatopiony 14 czerwca 1941 roku; Gogin 2015P ↓ podaje, że do zdarzenia doszło 23 czerwca 1941 roku, zaś Lipiński 1999 ↓, s. 139 podaje, że samozatopienie miało miejsce w Tallinnie.
Przypisy
Bibliografia
- Paul E. Fontenoy: Submarines: An Illustrated History of Their Impact (Weapons and Warfare). Santa Barbara, California: ABC-CLIO, 2007. ISBN 1-85367-623-3. (ang.).
- Robert Gardiner, Roger Chesneau: Conway’s All the World’s Fighting Ships 1922–1946. London: Conway Maritime Press, 1980. ISBN 0-85177-146-7. (ang.).
- Ivan Gogin: RONIS submarines (1927/1940). Navypedia. [dostęp 2019-11-10]. (ang.).
- Ivan Gogin: RONIS submarines (1927). Navypedia. [dostęp 2019-11-10]. (ang.).
- Edmund Kosiarz: Druga wojna światowa na Bałtyku. Gdańsk: Wydawnictwo Morskie, 1988, seria: Historia Morska. ISBN 83-215-3268-3.
- Hugo Legzdiņš: Ronis - mana būdiņa un pils. Riga: Latvijas mutvârdu vçstures pçtnieku asociâcija DZÎVESSTÂSTS, 2002. ISBN 9984-9599-0-2. (łot.).
- Jerzy Lipiński: Druga wojna światowa na morzu. Warszawa: Wydawnictwo Lampart, 1999. ISBN 83-902554-7-2.
- Oscar Parkes (red.): Jane’s Fighting Ships 1933. London: Sampson Low, Marston & Co., 1933. (ang.).
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.