Rubellit
 Rubellit | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Inne nazwy |
rubelit |
|---|---|
| Skład chemiczny |
|
| Twardość w skali Mohsa |
7–7,5[1] |
| Przełam |
muszlowy, nierówny[1] |
| Łupliwość |
brak, słaba, niewyraźna[1] |
| Pokrój kryształu |
pryzmatyczny, igiełkowy[1] |
| Układ krystalograficzny |
trygonalny |
| Właściwości mechaniczne |
kruchy[1] |
| Gęstość |
2,90–3,26 g/cm³ |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
różowa, czasem czerwona lub fioletowa |
| Rysa |
biała |
| Połysk |
szklisty, żywiczny[1] |
| Współczynnik załamania |
1,623–1,657 (jednoosiowy)[1] |
| Inne |
dwójłomność: 0,031[1] dyspersja (optyka): 0,017[1] pleochroizm: ciemnoróżowo-czerwony do różowego[1] |
Rubellit (rubelit) – różowa, różowoczerwona, karminowoczerwona, czerwona, niekiedy ciemnoczerwona (turmalin Bordeaux), fioletowa, purpurowa, pomarańczowa, przezroczysta lub przeświecająca odmiana elbaitu. Minerał należący do grupy turmalinów, rzadki[2].
Nazwa minerału pochodzi od łac. rubellus = czerwonawy[2].
Charakterystyka
Właściwości
Oprócz kryształów występuje też w postaci skupień zbitych i włóknistych, które po oszlifowaniu wykazują efekt kociego oka. Czasami wykształca wspaniałe „słońca turmalinowe”. Szczególnymi jego odmianami są „tureckie główki” i „turmalin arbuzowy”[2]. Rzadko tworzy formy bliźniacze[1]. Jest piezoelektryczny i piroelektryczny[1].
Występowanie
Stanowi składnik pegmatytów, w którym często występuje z lepidolitem, albitem, kwarcem, clevelandytem, rodizytem, mikroklinem i innymi turmalinami[3]. Prawidłowo wykształcone kryształy są spotykane w druzach i marolach[2].
Miejsce występowania
Brazylia – Minas Gerais, USA – Kalifornia, Massachusetts, Maine, Rosja – Ural, Zabajkale (turmalin syberyjski), Mozambik, Mjanma, Namibia, Madagaskar, Sri Lanka, Czechy, Włochy, Niemcy[2].
Zastosowanie
Stanowi bardzo cenny kamień jubilerski. Stosowany do wyrobu biżuterii. Nadaje mu się szlif schodkowy, szlif tabliczkowy, szlif kaboszonowy. Niekiedy bywa używany jako imitacja rubinu[2].
Zobacz też
Przypisy
- ↑ a b c d e f g h i j k l Rubellite. National Gem Lab. [dostęp 2025-04-15].
- ↑ a b c d e f Jerzy Żaba: Ilustrowana encyklopedia skał i minerałów. Wydawnictwa Videograf SA, 2024, s. 377-378. ISBN 978-83-8293-231-7.
- ↑ Rubellite, [w:] Mindat.org [online], Hudson Institute of Mineralogy [dostęp 2025-04-15] (ang.).
Bibliografia
- J. Żaba: Ilustrowany słownik skał i minerałów. Videograf II, 2003.
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.