SimCity

Producent	Maxis Nintendo EAD (wersja SNES)
Wydawca	Brøderbund, Maxis, Nintendo, Electronic Arts i Superior Software/Acornsoft
Dystrybutor	PL: IPS Computer Group[1]
Seria gier	SimCity
Projektant	Will Wright
Data wydania	1989 PL: lipiec 1996[1]
Gatunek	gra symulacyjna
Tryby gry	gra jednoosobowa
Język	angielski
Platforma	Acorn Archimedes, Acorn Electron, Amiga, Amiga CDTV, Amstrad CPC, Atari ST, BBC Micro, Commodore 64, DESQview, DOS, EPOC32, FM-Towns, PC-98, Game Boy Advance, OLPCXO-1, OS/2, Java, Linux, Mac OS, telefon komórkowy (Symbian lub Java), NeWS, Nintendo 64, PlayStation, Sega Saturn, Super Nintendo Entertainment System, Unix X11 Tcl/Tk, Virtual Console, Wii, Windows, ZX Spectrum
Następna gra w serii	SimCity 2000

SimCity, SimCity Classic^[2] – symulacja budowy miasta, wydana na komputery PC. Gra po raz pierwszy została wydana w lutym 1989 na platformy Amiga i Mac, natomiast wersja na PC pojawiła się w październiku 1989^[3][4]. Została zaprojektowana przez Willa Wrighta^[4].

SimCity było pierwszą produkcją studia Maxis, która została przygotowana na tak wiele platform. SimCity doczekało się już 6 sequeli: SimCity 2000 w 1993, SimCity 3000 w 1999, SimCity 4 w 2003, SimCity DS i SimCity: Społeczności w 2007 oraz SimCity w 2013, Oryginalna nazwa SimCity została później przemianowana na SimCity Classic. Do czasu wydania The Sims w 2000, SimCity była najlepiej sprzedającą się serią gier wydaną przez Maxis^[4][5].

SimCity zapoczątkowało całą serię gier z gatunku Sim. Od czasu wydania SimCity, tworzone były podobne symulacje koncentrujące się na różnych aspektach rzeczywistości, tak jak symulacja biznesu w grze Capitalism.

10 stycznia 2008 kod źródłowy SimCity został opublikowany jako wolne oprogramowanie na licencji GPL 3 pod tytułem Micropolis^[6].

Gracz wciela się w burmistrza, którego zadaniem jest rozbudowa miasta lub osiąganie celów w wybranym scenariuszu rozgrywki. W zależności od wybranego poziomu trudności na początku do dyspozycji jest odpowiednia ilość gotówki, którą można przeznaczać na kupno działek, budowę domów mieszkalnych, fabryk itp. Gracz poprzez zaspokajanie podstawowych potrzeb (dostęp do prądu, miejsca pracy) oraz redukcję przestępczości czy niwelowanie korków ulicznych ma wpływ na zadowolenie mieszkańców, co z kolei przekłada się na możliwość ściągania podatków^[7][8][9].

SimCity zostało ciepło przyjęte przez krytyków i zdobyło znaczące uznanie w ciągu roku od daty wydania. W grudniu 1990 (na podstawie dokumentów Maxis przedstawionych przez Sally Vandershaf, Koordynatora Maxis ds. PR) gra otrzymała następujące nagrody:

Ponadto, SimCity wygrało w 1990 Origins Award w kategorii „Najlepsza gra wojenna lub strategiczna roku 1989”^[11], a tryb gry wieloosobowej na platformę X11 został nominowany w 1992 w kategorii Najlepszy produkt roku w Unix World^[12].

Oprócz pozytywnego odbioru gry zwracano również uwagę na jej walory edukacyjne w zakresie zarządzania miastem w warunkach gospodarki kapitalistycznej. Aspekt ten kontrastował z realiami schyłkowego okresu PRL oraz początków III RP, kiedy gra została wprowadzona na rynek^[8][9].

W 2025 grę zrecenzował Michał Stępień dla „PC Extreme”. W recenzji grę oceniono na 90%. Recenzent uznał SimCity za produkcję przełomową, która stworzyła podwaliny gatunku gier polegających na budowie i zarządzaniu miastem oraz wywarła znaczący wpływ na rozwój branży gier komputerowych. Szczególnie pochwalił otwartą strukturę rozgrywki, dużą swobodę działania, zróżnicowane scenariusze oraz satysfakcję płynącą z obserwowania rozwoju miasta i zarządzania jego funkcjonowaniem. Za atuty uznał również losowo generowane mapy, zrównoważenie mechanik oraz system zarządzania uwzględniający między innymi rozwój stref zabudowy, budżet, zadowolenie mieszkańców i występowanie katastrof naturalnych. Krytycznie odniósł się jedynie do ubogiej oprawy dźwiękowej oraz prostej grafiki, zaznaczając jednak, że nie wpływało to znacząco na wysoką grywalność produkcji. Podsumowując, określił SimCity jako grę kultową oraz protoplastę licznych późniejszych produkcji poświęconych budowie i zarządzaniu miastami^[13].