Sunitynib
|
| |||||||||||||||
| |||||||||||||||
| Ogólne informacje | |||||||||||||||
| Wzór Hilla |
C22H27FN4O2 | ||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Masa molowa |
398,47 g/mol | ||||||||||||||
| Identyfikacja | |||||||||||||||
| Numer CAS |
557795-19-4 | ||||||||||||||
| PubChem | |||||||||||||||
| DrugBank | |||||||||||||||
| |||||||||||||||
| |||||||||||||||
| Klasyfikacja medyczna | |||||||||||||||
| ATC | |||||||||||||||
| |||||||||||||||
Sunitinib – organiczny związek chemiczny, inhibitor kinazy białkowej.
Wskazania
Wskazany w leczeniu:
- nowotworów podścieliskowych przewodu pokarmowego (ang. gastrointestinal stromal tumor, GIST) nieoperacyjny lub z przerzutami po niepowodzeniu leczenia metanosulfonianem imatynibu,
- zaawansowanego raka nerki bez lub z przerzutami (ang. metastatic renal cell cancer, MRCC) – IV stopień kliniczny zaawansowania.
- nowotwór neuroendokrynny trzustki, nieoperacyjny lub z przerzutami, dobrze zróżnicowany (ang. pancreatic neuroendocrine tumours, NET) – zatwierdzony przez FDA[2] oraz Komisję Europejską[3].
W 2009 roku Agencja Oceny Technologii Medycznych zarekomendowała finansowanie ze środków publicznych sunitynibu w leczeniu zaawansowanego raka nerki z przerzutami[4]
Mechanizm działania
Sunitynib hamuje liczne receptory kinazy tyrozynowej (RTK), które biorą udział we wzroście nowotworów, w neoangiogenezie i w rozsiewie choroby nowotworowej z przerzutami. Sunitynib został zidentyfikowany jako inhibitor receptorów płytkowego czynnika wzrostu, receptorów czynników wzrostu śródbłonka naczyniowego (VEGFR1, VEGFR2 i VEGFR3), receptorów czynnika komórek pnia (KIT), kinazy tyrozynowej podobnej do Fms-3 (FLT3), receptorów czynnika stymulującego powstawanie kolonii (CSF-1R) i receptorów glejopochodnego czynnika neurotroficznego (ang. RET). W testach biochemicznych i komórkowych podstawowy metabolit sunitynibu wykazuje działanie podobne do sunitynibu[5].
Właściwości farmakokinetyczne
Wchłanianie
Po podaniu doustnym sunitynibu maksymalne stężenie (Cmax) stwierdza się na ogół po upływie 6–12 godzin (Tmax). Pokarm nie wpływa na dostępność biologiczną sunitynibu[6].
Dystrybucja
W badaniach in vitro stopień wiązania się sunitynibu i jego podstawowego czynnego metabolitu z ludzkimi białkami osocza wynosił odpowiednio 95% i 90% niezależnie od stężenia. Pozorna objętość dystrybucji (Vd) w przypadku sunitynibu była znaczna (2230 l), co wskazuje na penetrację leku do tkanek[7].
Biotransformacja
Sunitynib jest metabolizowany przede wszystkim przez izoenzym CYP3A4 cytochromu P450, który katalizuje reakcję powstawania głównego czynnego metabolitu dietylu sunitynibu podlegającego dalszemu metabolizmowi katalizowanemu przez ten sam izoenzym[8].
Eliminacja
Substancja czynna jest wydalana przede wszystkim z kałem (61%), natomiast przez nerki ulega wydaleniu 16% podanej dawki w postaci niezmienionej i metabolitów[9].
Częste i bardzo częste działania niepożądane
- ból/podrażnienie w obrębie jamy ustnej
- bolesność jamy ustnej/stan zapalny
- zaburzenia smaku
- uczucie pieczenia i bólu języka
- zaburzenia żołądkowe
- nudności
- wymioty
- biegunka
- zapalenie błony śluzowej układu pokarmowego
- nadmierna ilość gazów w żołądku lub jelitach
- zaparcia
- bóle brzucha
- utrata/zmniejszenie apetytu
- utrata siły
- utrata masy ciała
- zażółcenie skóry/przebarwienia skórne
- zmiana koloru włosów
- utrata włosów
- wysypka na dłoniach i podeszwach stóp[10]
- pęcherze
- wysypka
- suchość skóry
- krwawienie z nosa
- skrajne zmęczenie
- nadciśnienie tętnicze[11]
- migrena
- osłabiona/zaburzona zdolność serca do pompowania krwi
- ból głowy
- zmniejszenie liczby płytek krwi, krwinek czerwonych i (lub) neutrofilii
- zmniejszona liczba krwinek białych
- zmniejszenie aktywności tarczycy (niedoczynność tarczycy)
- ból ramion i nóg[12]
Przypisy
- ↑ Sunitinib malate [PDF], karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich, Merck, 27 września 2025, numer katalogowy: PZ0012 [dostęp 2026-03-30].
- ↑ Sunitinib, [w:] PubChem [online], United States National Library of Medicine, CID: 5329102 [dostęp 2015-05-15] (ang.).
- ↑ Sutent w nowotworach neuroendokrynnych trzustki [online], Fundacja Onkologiczna Osób Młodych Alivia [dostęp 2015-05-15] [zarchiwizowane z adresu 2016-03-05].
- ↑ Stanowisko nr 19/05/2009 z dnia 2 marca 2009 r. w sprawie finansowania sunitynibu (Sutent) w leczeniu zaawansowanego raka nerki z przerzutami [PDF], Warszawa: Agencja Oceny Technologii Medycznych, 2 marca 2009 [dostęp 2010-11-02] [zarchiwizowane z adresu 2010-06-02].
- ↑ Li Sun i inni, Discovery of 5-[5-Fluoro-2-oxo-1,2- dihydroindol-(3Z)-ylidenemethyl]-2,4- dimethyl-1H-pyrrole-3-carboxylic Acid (2-Diethylaminoethyl)amide, a Novel Tyrosine Kinase Inhibitor Targeting Vascular Endothelial and Platelet-Derived Growth Factor Receptor Tyrosine Kinase, „Journal of Medicinal Chemistry”, 46 (7), 2003, s. 1116–1119, DOI: 10.1021/jm0204183, PMID: 12646019 (ang.).
- ↑ A. Lindauer i inni, Pharmacokinetic/Pharmacodynamic Modeling of Biomarker Response to Sunitinib in Healthy Volunteers, „Clinical Pharmacology & Therapeutics”, 87 (5), 2010, s. 601–608, DOI: 10.1038/clpt.2010.20, PMID: 20376000 (ang.).
- ↑ S. Percy Ivy, Jeannette Y. Wick, Bennett M. Kaufman, An overview of small-molecule inhibitors of VEGFR signaling, „Nature Reviews Clinical Oncology”, 6 (10), 2009, s. 569–579, DOI: 10.1038/nrclinonc.2009.130, PMID: 19736552 (ang.).
- ↑ Robert Roskoski jr., Sunitinib: A VEGF and PDGF receptor protein kinase and angiogenesis inhibitor, „Biochemical and Biophysical Research Communications”, 356 (2), 2007, s. 323–328, DOI: 10.1016/j.bbrc.2007.02.156, PMID: 17367763 (ang.).
- ↑ Nielka P. van Erpa, Hans Gelderblomb, Henk-Jan Guchelaar, Clinical pharmacokinetics of tyrosine kinase inhibitors, „Cancer Treatment Reviews”, 35 (8), 2009, s. 692–706, DOI: 10.1016/j.ctrv.2009.08.004, PMID: 19733976 (ang.).
- ↑ Seema Sahai, Brian L. Swick, Hyperkeratotic eruption, hand–foot skin reaction, facial erythema, and stomatitis secondary to multi-targeted kinase inhibitor sorafenib, „International Journal of Dermatology”, 49 (10), 2010, s. 1203–1206, DOI: 10.1111/j.1365-4632.2010.04606.x, PMID: 20883411 (ang.).
- ↑ Guadalupe Aparicio-Gallego i inni, Molecular basis of hypertension side effects induced by sunitinib, „Anti-Cancer Drugs”, 22 (1), 2010, s. 1–8, DOI: 10.1097/CAD.0b013e3283403806, PMID: 20938340 (ang.).
- ↑ Charakterystyka produktu leczniczego. Sutent [PDF], Pfizer Europe [dostęp 2026-03-30].
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.