WT-40
| Dane podstawowe | |
| Państwo | |
|---|---|
| Typ |
dron wielozadaniowy |
| Konstrukcja |
mieszana |
| Załoga |
0 |
| Historia | |
| Data oblotu |
2023 |
| Lata produkcji |
2022-nadal |
| Dane techniczne | |
| Napęd |
4 × silnik elektryczny |
| Wymiary | |
| Rozpiętość |
0,25 m |
| Masa | |
| Użyteczna |
3 kg |
| Startowa |
4,2 kg |
| Osiągi | |
| Prędkość maks. |
100 km/h |
| Prędkość przelotowa |
60 km |
| Pułap |
800 m |
| Promień działania |
10 km |
| Długotrwałość lotu |
12 min |
| Dane operacyjne | |
| Użytkownicy | |
WT-40 (ros. ВТ-40, inna nazwa Bojec 40, Боец 40, tłum. 'Bojownik 40') – rosyjski wielozadaniowy bezzałogowy statek powietrzny w układzie wielowirnikowym.
Historia
Dron został opracowany i wprowadzony do produkcji przez inżynierów projektu „Rosyjski bezzałogowiec” (ros. «Русский беспилотник») na początku 2023 r., aby dostarczyć rosyjskim jednostkom wojskowym biorącym udział w inwazji Rosji na Ukrainę niedrogie i skuteczne drony kamikaze[1]. Był rozwijany przy aktywnym wsparciu projektu Sudopłatow „Dzień Sądu” (ros. «Судоплатов «Судный день»), zajmującego się produkcją dronów i szkoleniem operatorów[2]. Pierwsza publiczna prezentacja drona (jeszcze pod nazwą Боец 40) miała miejsce podczas targów HeliRussia-2023[3].
W zależności od wyposażenia i przeznaczenia średnia cena drona w 2023 r. wynosiła 40 000 rubli[4]. Kluczową rolę w rozwoju projektu odegrał korespondent wojskowy Maksim Fomin, znany jako Władlen Tatarski, który promował rozwój projektu w swoich mediach społecznościowych. Po jego śmierci dron został oficjalnie nazwany od jego inicjałów. Badania w locie zakończono w czerwcu 2023 r., a w lipcu rozpoczęto dostawy do jednostek frontowych[5]. Wielkoseryjna produkcja drona rozpoczęła się w 2024 r.; w jego wytwarzanie zaangażowano wielu podwykonawców. Rok później wprowadzono modyfikację wyposażenia umożliwiającą automatyczne namierzanie celu, wykorzystującą algorytmy sztucznej inteligencji do analizy obrazu wideo. Równolegle wdrożono sterowanie z wykorzystaniem kanału światłowodowego, zapewniające pełną ochronę przed środkami walki elektronicznej. W kolejnych miesiącach wprowadzono rozwiązania sieciowe pozwalające jednemu operatorowi kontrolować wiele urządzeń[6]. Na podstawie doświadczeń bojowych obniżono prędkość maksymalną drona, co umożliwiło mniej doświadczonym operatorom sprawniejsze manewrowanie i skuteczniejsze atakowanie celów[7].
Przenoszone uzbrojenie pozwala na zwalczanie pojazdów opancerzonych (bojowych wozów piechoty i czołgów), systemów artyleryjskich oraz siły żywej. Najczęściej stosowanym uzbrojeniem jest przeciwpancerny pocisk kumulacyjny PG-7WL o masie od 2 do 4,5 kg lub pociski odłamkowo-burzące OFSP-08-A133. Dron jest używany pojedynczo lub w grupach, w zależności od wymogów taktycznych oraz stosowanych przez przeciwnika środków przeciwdziałania elektronicznego[4].
Konstrukcja
Dron WT-40 jest wielowirnikowym bezzałogowym statkiem powietrznym (BSP) w konfiguracji quadrocoptera, wyposażonym w system sterowania z perspektywy pierwszej osoby (FPV).
Podstawą konstrukcji BSP jest aluminiowa lub kompozytowa rama, na której montowane są akumulator, kamera oraz przenoszony ładunek. Dron ma zasięg 7–9 km i może przenosić ładunek użyteczny o ciężarze do 3 kg przy masie startowej 4,2 kg. Cztery silniki elektryczne umożliwiają osiągnięcie prędkości maksymalnej 100 km/h oraz prędkości przelotowej 60 km/h i długotrwałość lotu 12 min. W przedniej części drona zamontowana jest kamera wideo przesyłająca sygnał analogowy o częstotliwości 5,8 GHz, z możliwością przełączenia na kanał cyfrowy w warunkach nocnych. Standardowo akumulator montowany jest na górnej części ramy, natomiast pod nią instalowane jest przenoszone uzbrojenie. Wersja morska charakteryzuje się dodatkowym uszczelnieniem chroniącym wyposażenie przed korozją[6][8].
Przypisy
- ↑ Боец Мазута: беспилотник ВТ-40 пора вносить в Книгу рекордов Гиннесса. ТАСС. [dostęp 2026-03-09]. (ros.).
- ↑ Армия РФ успешно применяет против бронетехники ВСУ «судоплатовские» FPV-дроны со спаренными гранатами РПГ. Военное обозрение. [dostęp 2026-03-09]. (ros.).
- ↑ HeliRussia-2023 demonstrates Russian attack drones Boets. RuAviation. [dostęp 2026-03-10]. (ang.).
- ↑ a b Российский FPV-дрон ВТ-40 «Владлен Татарский» от проекта «Русский беспилотник». AmalNews. [dostęp 2026-03-09]. (ros.).
- ↑ Первые кадры применения высокоточных БПЛА-камикадзе „ВТ-40" ночью. Правда.Ру. [dostęp 2026-03-09]. (ros.).
- ↑ a b БПЛА ВТ-40 Владлен Татарский: Массовый российский FPV-дрон на СВО. Avia. [dostęp 2026-03-09]. (ros.).
- ↑ Эволюция дронов. От игрушек к рою под управлением ИИ. Радио Свобода. [dostęp 2026-03-09]. (ros.).
- ↑ ПВХ-1 (ВТ-40). War & Sanctions. [dostęp 2026-03-09]. (ros.).
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.