Snot is een slijm dat bij zoogdieren - dus ook bij de mens - wordt afgescheiden door het slijmvlies van de neusholte. De functie van snot is het bevochtigen van de ingeademde lucht en het opvangen/filteren van kleine stofdeeltjes en ziekteverwekkers.

Het slijm dat door de neus wordt uitgescheiden, heeft vrijwel dezelfde samenstelling als het slijm van mond, longen en darmen, maar alleen het slijm van de neus wordt snot genoemd.^[1] Snot bevat water, met zouten, afweercellen en eiwitten, waaronder mucines,^[1] antilichamen en antibacteriële stoffen.^[2] De eiwitten maken het snot plakkerig, waardoor het effectief is voor de bescherming van de neus en het tegenhouden van ziekteverwekkers.^[1] Bij verkoudheid bevat het snot meer water, waardoor het dunner wordt. De bloedvaten in de neus kunnen door een ontsteking gaan lekken, waardoor er ook bloedplasma in het snot terecht komt.

De productie van snot is een continu proces. Het is niet bekend hoeveel snot mensen produceren, omdat het moeilijk te meten is. Mensen produceren per dag in totaal 1 tot 1,5 liter slijm door de luchtwegen, waaronder snot.^[1] Volgens schattingen is daarvan 30-200 ml snot.^[1]

Bij mensen wordt het grootste gedeelte van het geproduceerde snot onbewust opgesnoven en ingeslikt.

Een loopneus kan optreden als er meer en wateriger snot wordt geproduceerd. Dat kan ontstaan bij een verkoudheid, hooikoorts of andere prikkelingen, maar ook door ouder worden en hormonale veranderingen. ^[3]

Snot speelt een belangrijke rol bij de overdracht van virussen tussen mensen. Als bij het niezen de lucht met grote snelheid wordt uitgestoten, komen de ziekteverwekkers in de lucht terecht en deze kunnen vervolgens door andere mensen worden ingeademd. Daarom is het van belang om in de elleboog te niezen en de neus te snuiten in een tissue of zakdoek. Het ophalen van snot en inslikken is nog beter, om te zorgen dat de handen niet besmet worden met de ziekteverwekkers.

Bij een gezond persoon is snot transparant en kleurloos. Als er een ziekteverwekker in de neus aanwezig is, kan het snot groen of geel van kleur zijn. De groene kleur komt uit de witte bloedcellen die de infectie bestrijden. Maar ook in aanwezigheid van een infectie kan het snot kleurloos blijven. Ook kan er een beetje bloed in het snot zitten, door een lichte neusbloeding. Dan wordt het snot rood of bruin van kleur.

Bij een ernstige verkoudheid kan de neus verstopt raken door een te grote hoeveelheid snot. Stomen kan dan het snot losmaken. Stomen met eucalyptusdruppels of andere kruiden is niet aan te raden. Dit zorgt namelijk voor extra prikkeling van het slijmvlies, waardoor er meer snot geproduceerd wordt.

Het verkleinwoord snotje heeft een iets andere betekenis dan snot. Het is een ingedroogd stukje snot, dat vaak uit de neus wordt gepeuterd. Niet alleen mensen peuteren in hun neus, ook apen doen het.^[4] Een snotje kan soms hinderlijk vastzitten aan de neusharen en het kan pijnlijk zijn het te verwijderen. Het snot kan indrogen door droge lucht, of door stof in de lucht.

• Zo glibberig als een paling in een emmer snot betekent dat iemand wel heel gewiekst is.
• Het snot voor de ogen fietsen is een uitdrukking onder wielrenners. Tot het uiterste gaan.
• Iets in het snotje hebben betekent dat je iets in de gaten hebt / iets doorhebt.
• Kijken of je snot ziet branden betekent dat iemand een ongelooflijk verhaal hoort, of dat iemand nog nooit eerder zo'n verhaal heeft gehoord.

• Uit je neus eten betekent niets doen, luieren.

• Niezen
• Neuspeuteren
• Slijm