Stapelia
Stapelia is een geslacht van ongeveer veertig soorten planten, die voornamelijk voorkomen in het zuidelijke deel van tropisch Afrika tot in Zuid-Afrika.[1] Het zijn succulente, bladloze planten die doorgaans laag bij de grond groeien in dichte matten. Op het eerste gezicht kunnen ze verward worden met cactussen vanwege hun uiterlijk. Ze hebben echter geen naalden en de overeenkomsten met cactussen zijn te verklaren als convergente evolutie.
Het meest kenmerkend aan Stapelia zijn de opvallende bloemen. In de gebieden waar deze planten voorkomen zijn er weinig bestuivende insecten zoals bijen en vlinders. In plaats van bloemen te maken die aantrekkelijk zijn voor insecten door het aanbieden van nectar, richten de Stapelia-soorten zich op het aantrekken van aasvliegen. De aasbloemen produceren de geur van rottend vlees. De bloemen hebben een stervormig uiterlijk met vijf kelkbladeren en een corona die de stampers en de meeldraden omvat. Door de vlezige structuur, de behaarde bloembladeren en de bleek gele tot diep rode kleur wordt de indruk gewekt dat het hier gaat om een dood dier. Het patroon van stippen en lijnen suggereert daarbij ook nog eens de aanwezigheid van vliegen op de bloem. Deze combinatie van eigenschappen maakt deze bloemen onweerstaanbaar voor aasvliegen en deze zorgen dan ook voor bestuiving als ze van bloem naar bloem trekken. De bestuiver wordt uiteindelijk niet beloond (er is geen nectar te verzamelen) en de eitjes die de vliegen op de bloem leggen zijn een triest lot beschoren. De maden van de vliegen sterven een hongerdood op en rond de bloem.
Enkele soorten worden vanwege hun opmerkelijke bloemen als kamerplant gehouden.
Soorten
- Stapelia acuminata Masson
- Stapelia arenosa C.A.Lückh.
- Stapelia asterias Masson
- Stapelia cedrimontana Frandsen
- Stapelia clavicorona I.Verd.
- Stapelia concinna Masson
- Stapelia divaricata Masson
- Stapelia engleriana Schltr.
- Stapelia erectiflora N.E.Br.
- Stapelia flavopurpurea Marloth
- Stapelia gettliffei R.Pott
- Stapelia gigantea N.E.Br.
- Stapelia glanduliflora Masson
- Stapelia grandiflora Masson
- Stapelia hirsuta L.
- Stapelia kwebensis N.E.Br.
- Stapelia leendertziae N.E.Br.
- Stapelia obducta L.C.Leach
- Stapelia olivacea N.E.Br.
- Stapelia paniculata Willd.
- Stapelia parvula Kers
- Stapelia pearsonii N.E.Br.
- Stapelia pillansii N.E.Br.
- Stapelia remota R.A.Dyer
- Stapelia rubiginosa Nel
- Stapelia rufa Masson
- Stapelia schinzii A.Berger & Schltr.
- Stapelia similis N.E.Br.
- Stapelia surrecta N.E.Br.
- Stapelia unicornis C.A.Lückh.
- Stapelia villetiae C.A.Lückh.
Externe links
- ↑ (en) Stapelia L. Royal Botanic Gardens, Kew
· 
· 
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.