Bell XP-52

Model samolotu Bell XP-59 zbliżony wyglądem do XP-52
Dane podstawowe
Państwo	Stany Zjednoczone
Producent	Bell Aircraft Corporation
Typ	myśliwiec
Konstrukcja	dwubelkowy z silnikiem pchającym
Załoga	1
Dane techniczne
Napęd	silnik rzędowy Continental XIV-1430
Moc	1250 KM
Wymiary
Rozpiętość	10,67 m
Długość	10,36 – 10,59 m
Powierzchnia nośna	21,65 m²
Masa
Własna	2939 kg[a]
Startowa	3714 – 3969 kg
Osiągi
Prędkość maks.	648 km/h na wysokości 5944 metrów
Prędkość wznoszenia	6 min 18 sek na wysokość 6096 m
Pułap praktyczny	12 192 m
Zasięg	1545 m
Dane operacyjne
Uzbrojenie
2 działka 20 mm, 6 km 12,7 mm
Multimedia w Wikimedia Commons

Bell XP-52 (Bell Model 16) – projekt amerykańskiego samolotu myśliwskiego opracowanego przez firmę Bell Aircraft Corporation.

 Osobny artykuł: Request for Data R-40C.

Samolot powstał na rozpisany w 1939 przez USAAC konkurs Request for Data R-40C na nowoczesny samolot myśliwski o wymaganej prędkość maksymalnej przynajmniej 683 km/h, a pożądanej przynajmniej 845 km/h. W odpowiedzi na RfD powstały takie samoloty jak Bell XP-52, Vultee XP-54 Swoose Goose, Curtiss-Wright XP-55 Ascender i Northrop XP-56 Black Bullet.

Jednym z projektów powstałych na RfD był zaprojektowany już wcześniej w zakładach Bella Model 16^[1].

Pod koniec 1940 zamówiono prototyp Modelu 16, który otrzymał oznaczenie XP-52, ale 25 listopada 1941 zamówienie zostało anulowane na rzecz bardziej obiecującego Bell XP-59^[1] oraz z powodu nie rozpoczęcia produkcji planowanego dla tego samolotu silnika^[2].

Bell Model 16 był jednosilnikowym samolotem myśliwskim z kadłubem dwubelkowym^[1][2]. Kabina pilota i silnik w układzie pchającym znajdowały się w centralnej gondoli, która znajdowała się pomiędzy podwójną belką ogonową. Silnik napędzał dwa trzypłatowe śmigła przeciwbieżne^[1][2]. Jednostką napędową samolotu miał być silnik Continental XIV-1430. W samolocie po raz pierwszy zastosowano rozwiązanie, które przyjęło się dopiero później w samolotach odrzutowych – wlot powietrza do chłodzenia silnika umieszczono w nosie samolotu^[1]. Uzbrojenie miało się składać z dwóch działek 20 mm w dziobie oraz z sześciu karabinów maszynowych 12,7 milimetrów (po trzy przy nasadach skrzydeł)^[1].

• Enzo Angellucci, Peter Bowers: American Fighter: The Definitive Guide to American Fighter Aircraft from 1917 to the Present. Haynes Publishing Group, 1979. ISBN 0-85429-635-2.
• Walter J. Boyne: Air Warfare: An International Encyclopedia. Santa Barbara, Calif.: ABC-CLIO, 2002. ISBN 1-57607-345-9.
• Alain J. Pelletier: Bell Aircraft Since 1935. Annapolis: Naval Institute Press, 1992. ISBN 1-55750-056-8.