Bell XP-83

Dane podstawowe
Państwo	Stany Zjednoczone
Producent	Bell Aircraft Corporation
Typ	samolot myśliwski
Konstrukcja	średniopłat o konstrukcja metalowej, podwozie trójkołowe – chowane w locie
Załoga	1
Historia
Data oblotu	25 maja 1945
Wycofanie ze służby	1947
Dane techniczne
Napęd	2 silniki odrzutowe General Electric J33-GE-5
Ciąg	1780 daN (każdy)
Wymiary
Rozpiętość	16,15 m
Długość	13,67 m
Wysokość	4,65 m
Powierzchnia nośna	40,04 m²
Masa
Własna	6 398 kg
Startowa	10 927 kg (normalna) 12 474 kg (maksymalna)
Osiągi
Prędkość maks.	840 km/h
Prędkość przelotowa	710 km/h
Prędkość wznoszenia	35,6 m/s
Pułap	13 716 m
Zasięg	2 783 km (normalna) 3 298 km (z dodatkowymi zbiornikami paliwa)
Dane operacyjne
Uzbrojenie
6 karabinów maszynowych T17E3 kal. 15,24 mm (stałe, umieszczone w kadłubie)
Użytkownicy
Stany Zjednoczone
Rzuty
Multimedia w Wikimedia Commons

Bell XP-83 – amerykański prototypowy samolot myśliwski z okresu II wojny światowej. Seryjne samoloty miały pełnić rolę myśliwców eskortowych uczestniczących w osłonie bombowców Boeing B-29 Superfortress.

W 1944 roku w lotnictwie amerykańskim zapadła decyzja o podjęciu prac nad samolotem myśliwskim dalekiego zasięgu, który miał stanowić eskortę dla samolotów bombowych w trakcie ich lotów nad Pacyfikiem.

Jedną z firm, która podjęła się opracowania takiego samolotu była wytwórnia Bell Aircraft Corporation, która zaproponowała samolot myśliwski o napędzie odrzutowym, oparty na istniejącym już samolocie P-59 Airacomet. W lipcu 1944 roku podpisano umowę z wytwórnią na budowę dwóch prototypów samolotu, który otrzymał oznaczenie XP-83 (nieoficjalna nazwa Airarattler – „Latający grzechotnik”).

Pierwszy prototyp został zbudowany na początku 1945 roku, a jego oblot nastąpił w dniu 25 lutego 1945 roku. Prototyp ten był uzbrojony w 6 karabinów maszynowych M2 kal. 12,7 mm. Drugi z prototypów, oblatany w 19 października 1945 roku miał zmieniony dziób kadłuba, w którym umieszczono inne karabiny maszynowe T17E3 kal. 15,24 mm, co spowodowało jego wydłużenie.

Próby nad samolotem w krótkim czasie zostały przerwane gdyż okazało się, że dotychczas używane samoloty myśliwskie o napędzie tłokowym North American P-51 Mustang i Republic P-47 Thunderbolt mają wystarczający zasięg. Ponadto wchodzący do uzbrojenia odrzutowy samolot myśliwski Lockheed F-80 Shooting Star ma lepsze osiągi.

Ostatecznie zbudowano tylko dwa prototypy samolotu Bell XP-83.

Prototypy samolotu Bell XP-83 od 1945 roku był wykorzystywany do badań w bazie lotniczej Muroc Dry Lake w Kalifornii. W późniejszym okresie jako latająca hamownia silników.

W trakcie tych badań pierwszy z prototypów uległ katastrofie w 1946 roku, natomiast drugi został zezłomowany w 1947 roku.

Samolot Bell XP-83 był dwusilnikowym średniopłat z zakrytą ciśnieniową kabiną o konstrukcji metalowej półskorupowej. Podwozie trójkołowe chowane w locie.

Napęd stanowił 2 silniki odrzutowe umieszczone pod skrzydłami wzdłuż kadłuba.

Uzbrojenie pierwszego prototypu stanowiło 6 karabinów maszynowych M2 kal. 12,7 mm, a drugiego nowy typ karabinów maszynowych T17E3 kal. 15,24 mm umieszczone w przodzie kadłuba.