Tr6
| |
| Producent | |
|---|---|
| Lata budowy |
1919-1928 |
| Układ osi |
1'D h2 |
| Wymiary | |
| Masa służbowa |
129,1 t |
| Długość |
8685 mm |
| Długość z tendrem |
16 975 mm |
| Wysokość |
4280 mm |
| Rozstaw osi skrajnych |
13 875 mm |
| Średnica kół napędnych |
1400 mm |
| Średnica kół tocznych |
1000 mm |
| Napęd | |
| Trakcja |
parowa |
| Typ tendra |
20C1 |
| Ciśnienie w kotle |
14 at |
| Powierzchnia ogrzewalna kotła |
163,5 m² |
| Powierzchnia przegrzewacza |
53,12 m²[3] |
| Powierzchnia rusztu |
3,42 m²[3] |
| Średnica cylindra |
630 mm |
| Skok tłoka |
660 mm |
| Parametry eksploatacyjne | |
| Prędkość konstrukcyjna |
65 km/h |
Tr6 – polskie oznaczenie parowozu towarowego pruskiej serii G82, późniejszej niemieckiej serii 5620-29,30.
Historia
Parowozy zostały zaprojektowane do prowadzenia pociągów towarowych[4]. Pierwsza lokomotywa została przekazana w kwietniu 1919 roku[2]. Wyprodukowano 846 parowozów na zamówienie kolei niemieckich[5]. Kursowały z lokalnymi pociągami towarowymi na lokalnych liniach kolejowych[2]. W 1930 roku cztery parowozy dodatkowo zostały przystosowane do opalania pyłem węglowym[6]. Po drugiej wojnie światowej 52 lokomotywy były eksploatowane przez Polskie Koleje Państwowe do prowadzenia pociągów towarowych na Dolnym Śląsku. Ostatni parowóz skreślono z inwentarza parowozowni Kłodzko w grudniu 1972 roku[1]. W krajach niemieckich parowozy kursowały na liniach kolejowych do 1970 roku[5]. 150 lokomotyw wykonano dla Turcji i Rumunii[3].
Na PKP w celach muzealnych zachowano jeden parowóz tego typu. Tr6-39 znajduje się obecnie w zbiorach Stacji Muzeum (dawniej Muzeum Kolejnictwa w Warszawie). Lokomotywa ta powstała w 1923 roku w zakładach Linke-Hoffmann Werke Breslau.[7]
Przypisy
- ↑ a b Paweł Terczyński: Atlas parowozów. Poznań: Poznański Klub Modelarzy Kolejowych, 2003, s. 68. ISBN 83-901902-8-1.
- ↑ a b c Dirk Endisch. Die Baureihe 56. „Lok Magazin”. 06/2015, s. 60-69. München: GeraMond Verlag. ISSN 0458-1822.
- ↑ a b c d Horst J. Obermayer, Taschenbuch deutsche Dampflokomotiven. Regelspur, Stuttgart: Franckh-Kosmos, 1991, ISBN 3-440-06341-0 (niem.), s.139
- ↑ Horst Obermayer. Dampflokomotiven der Preußische G 8.2. „Eisenbahn-Journal”. 07/2014, s. 34-43. Fürstenfeldbruck: Verlagsgruppe Bahn. ISSN 0171-3671.
- ↑ a b Horst Obermayer. Dampflokomotiven der Baureihe 56. „Eisenbahn-Journal”. 05/1986, s. 46-51. Fürstenfeldbruck: Verlagsgruppe Bahn. ISSN 0171-3671.
- ↑ Dieter Schubert. Dampflokomotiven der Baureihe 56. „Eisenbahn-Journal”. 09/1987, s. 19-21. Fürstenfeldbruck: Verlagsgruppe Bahn. ISSN 0171-3671.
- ↑ Ilostan Pojazdów Trakcyjnych ForumKolejowe.pl [online], ilostan.forumkolejowe.pl [dostęp 2025-02-02].
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.